Blog

Een team op drift

Wat begon als een veelbelovend traject is op een kleine teleurstelling uitgelopen. Ik ga aan de slag met een managementteam. Een mix van managers met veel ervaring en managers die nog niet zo lang bezig zijn. Gaande weg het traject blijkt dat continuïteit een probleem is. Niet dat de managers daar echt iets aan kunnen doen. Maar het is wel opvallend dat het bijna niet lukt om voltallig aanwezig te zijn. Bij de start van het traject is het wel gelukt. Daar werden stappen gezet naar meer vertrouwen en meer openheid. Maar omdat daarna steeds iemand ontbreekt is het lastig dit voort te zetten. Wat ook lastig is is dat mensen ontbreken omdat ze ziek zijn. Nee, niet een griepje, serieus ziek.

 

 

Dat het ontbreken van een teamlid impact heeft snap ik gerust wel. Maar dat dit zo'n impact heeft op de ontwikkeling van een team had ik mij nooit gerealiseerd. Dit team is helemaal niet toe aan ontwikkeling, dit team is aan het overleven. En niet als team, nee iedereen trekt zich op z'n eilandje terug en werkt zich helemaal te pletter.

 

Van verbondenheid, open communicatie en waarachtige samenwerking is geen sprake. Waarom niet? Omdat het onmogelijk is om bij gebrek aan continuïteit te bouwen aan vertrouwen. Dat is toch de basis van elk team. Niet dat het werk nu niet gedaan wordt. Nee, geen sprake van. Alles loopt gewoon door. Maar om tot echt grote successen te komen is er meer nodig.

 

Om organisaties tot grote successen te brengen wil je in managementteams voorbeeldgedrag zien. Je wilt succesvolle samenwerking. Je wilt open discussies, alle kanten van de zaak belichten, de kwetsbare plekken van de organisatie belichten, leerpunten van managers bespreken. Wanneer een managementteam in staat is om kwetsbaarheid te tonen zonder daarbij aan leiderschap in te boeten kun je volgens mij stappen zetten als organisatie.

 

Wat hiervoor nodig is? Waarachtigheid! Waarachtig leiderschap maakt dat managers zich vrij voelen om zichzelf te zijn. Dat ze positie kiezen, maar daar ook van af kunnen wijken als blijkt dat ze verkeerd hebben gekozen. Dat ze kwetsbaar zijn, maar krachtig tegelijkertijd. Dat ze in stressvolle situaties in balans blijven. Dat ze niet bang zijn om uit hun comfortzone te treden. Dat ze helder zijn over de richting van de organisatie en tegelijkertijd ruimte scheppen om anderen te laten stralen. Om dit te kunnen heb je een basis van vertrouwen nodig. Een basis waarop je terug kunt vallen wanneer je alleen of als team een fout maakt. Een basis waar je compassie krijgt van een collega bij een zware beslissing.

 

Door dit traject werd mij goed duidelijk dat je om te kunnen bouwen aan vertrouwen een zekere mate van continuïteit nodig hebt. Je kunt geen onderlinge banden smeden en een stevige basis voor een team leggen wanneer er steeds mensen langdurig afwezig zijn.

 

Wat je dan kunt doen? Zorgen dat ieder individueel genoeg steun krijgt om zijn werk te doen. Voor iedereen een plek creëren waar hij of zij terecht kan wanneer het niet loopt zoals hij of zij wil. Een klankbord, een steunpilaar. Die heeft iedere manager nodig. Het is mooi als je dit in je managementteam kan vinden, maar soms is het zo hectisch in een team dat het niet veilig genoeg is om dit te kunnen bieden. Dan kun je ook naar individueel maatwerk kijken. Wat heeft elke manager nodig om deze lastige tijden door te komen? En hoe kunnen we toch met elkaar verbonden blijven?

 

En dit managementteam? Het komt vast helemaal goed! Het was even flink overleven, maar het tij is gekeerd. Langzamerhand is iedereen weer aan boord. Kunnen de neuzen weer dezelfde kant op. Kan de overlevingsstand plaatsmaken voor een mooie samenwerking.