Blog

Waarachtigheid komt soms uit een verrassende hoek

 Het is de tweede sessie met een team. We hebben het over waarachtig samenwerken. Dat dit betekent dat je schermen die je om jezelf opbouwt soms naar beneden moet laten zakken.

Dit naar aanleiding van het persoonlijke verhaal van één van de teamleden, laten we haar Kim noemen. Kim loopt over. Ze is niet geheel vrijwillig op deze plek beland, volgt een opleiding en blijkt ook nog fysiek van alles te mankeren. Kortom, alles zit even tegen. Kim is een sterke vrouw, houdt erg van mouwen opstropen en gaan. Op dit moment zit dat er even niet in. Ze loopt aan allerlei kanten tegen haar grenzen op.

Haar collega’s willen haar graag helpen. Joan vraagt aan haar wat zij kan doen om Kim te ontlasten.

Tja, en daar wringt nu net de schoen.

Als Kim dit zou weten dan was er helemaal geen probleem. Kim gaat gewoon door tot het gaatje en valt vervolgens bijna om. Als ze kon aangeven wat zij nodig had om rustiger aan te doen, dan zou ze dit wel doen. Dat zeg ik tegen Joan.

Joan kijkt even nadenkend en stelt Kim de volgende vraag: ‘Hoe kan ik aan je zien dat het wel goed met je gaat?’ Waarop Kim zegt dat ze meestal zingend en lachend haar werk doet als ze zich goed voelt. Dus als ze stil is en weinig lacht gaat het niet zo lekker met haar.

 Ik was hier echt even stil van. Geraakt! Hoezo? Eerlijk? Omdat ik dit van veel mensen had verwacht maar niet van Joan. Ja, ja, dat zegt meer over mij dan over Joan. Maar ze verraste ook haar collega’s.

 Joan liet zien hoe je stralend kunt falen. Wat een les. En voor Joan zo vanzelfsprekend. Heerlijk! Gewoon een vraag stellen. Blijkt het niet een handige vraag te zijn, dan stel je gewoon de volgende. Niets meer en niets minder.

Daar gaat het bij waarachtig samenwerken om. Volledig jezelf kunnen zijn.

 Nee, dat betekent niet je dat je alles moet roepen wat er in je opkomt, of dat je in je pyjama op je werk verschijnt.

 Het gaat erom dat je trouw kunt blijven aan jezelf op een manier die passend is in de context. Dat je de risico’s die dit met zich meebrengt accepteert.

 Om dicht bij je waarachtige zelf te blijven zul je soms een scherm moeten laten zakken. Dit voelt bloot en kwetsbaar. Maar zonder kwetsbaarheid kom je niet dichter bij jouw waarachtige zelf. Hoe kwetsbaar je moet zijn is per situatie en per persoon verschillend. In een team is het fijn als je fouten mag maken EN de gelegenheid krijgt om die zelf te herstellen. Daar gaat waarachtig samenwerken over.