Blog

Is de waarheid zeggen dan zo moeilijk?

Ken je een medewerker waarvan iedereen weet dat hij niet functioneert, maar niemand die dit ooit tegen hem zegt? Of een team waarin de sfeer volledig bepaald wordt door de medewerker die slecht werk levert? Maar niemand die daar iets aan doet? Of een team van tien medewerkers waar het werk door acht mensen wordt gedaan en de andere twee zetten koffie en vullen hun tijd met het verplaatsen van papier?

Ik kom vergelijkbare situaties helaas regelmatig mee. En ik vraag me oprecht af wat het nu zo moeilijk maakt om tegen iemand te zeggen dat hij zijn werk niet goed doet.

En dan doel ik niet op een technische training slecht nieuws gesprekken. Want de meeste managers hebben die inmiddels wel gevolgd. En als het alleen iets technisch zou zijn dan verwacht je deze situaties toch minder tegen te komen. Blijkbaar is er meer aan de hand.

Ik denk dat veel managers voorzichtig zijn. Managers willen niet te boek staan als de Boe-man. Nee, dat snap ik wel. Maar dat betekent niet dat je wanneer iemand niet functioneert of gedrag vertoont dat niet acceptabel is, niets zegt of doet. Ok, helemaal niets zeggen dat zal weinig gebeuren. Er zijn vast veel managers die een gesprek aan gaan met de betreffende medewerker. Ik ben alleen bang dat er weinig managers zijn die in zo'n gesprek korte metten maken met het gedrag. Ik zie weinig managers die directe en beweging creërende feedback geven. Huh? Ja, je hoort het goed. Er zijn best veel managers die feedback geven. Maar vaak doen ze dit zo verpakt dat de medewerker geen idee heeft wat er nu precies van hem wordt verwacht. Dus gebeurt er niets. Natuurlijk is het vaak handig om feedback te geven volgens de feedbackregels, die iedereen wel een keer in een training of boek heeft gehad.

Soms vraagt de situatie om het hanteren van het zwaard. Is dat niet spannend? Als manager vond ik dit soms doodeng. Ik heb een keer een nacht wakker gelegen omdat ik iemand ging ontslaan. Ik zeg tegen die jongen dat hij ontslagen wordt. Zegt hij doodleuk dat hem dat niet verbaast. Hij had het wel verwacht. Geen gedoe, geen heisa. Gewoon over naar het maken van afspraken over wanneer hij zou stoppen. En ik? Ik bleef in verwarring achter. Had ik me daar zo druk om gemaakt. En nee, natuurlijk reageert niet iedereen op deze manier.

Mijn ervaring is dat veel medewerkers eerlijkheid en duidelijkheid weten te waarderen. Juist als het niet goed gaat. Zij weten waar ze aan toe zijn. Ze kunnen aangeven wat ze nodig hebben om tot het gewenste gedrag te komen. En ze weten wanneer de grenzen bereikt zijn. Dan kan een ontslag, demotie of andere maatregel niet meer als verrassing komen. Dat scheelt veel gedoe.

En jij? Jij laat als manager zien dat je aandacht hebt voor je medewerkers. Ook als het niet goed gaat. Ik geef liever aandacht aan medewerkers dan dat ik ze laat aanmodderen. Ook al heeft de aandacht deze keer de vorm van een zwaard. Waar kies jij voor?